سردبیر آزاداندیش

Flag Counter

۲ مطلب در ارديبهشت ۱۳۹۴ ثبت شده است

سال 1394 سالی مهم وسرنوشت‌سازبرای ملت ایران است. در این سال مردم وگروه‌های سیاسی سرنوشت خود را رقم خواهند زد و با بصیرت وآگاهی کامل نمایندگان خویش را برای یک دوره‌ی چهار ساله دیگر در مجلس شورای اسلامی برخواهند گزید وسرنوشت‌شان را به دست آنان خواهند سپرد.
حال آنکه در ابتدای روند تحرکات انتخاباتی مجلس دهم شورای اسلامی‌، هشدار ورود پول‌های کثیف به انتخابات مجلس از سوی مقامات دولت روحانی چند وقتی است به دغدغه‌ی اصلی مسئولین و افراد جامعه تبدیل شده است. در تکمیل مقدمه‌ی مطرح شده بایستی به این موضوع اشاره نمود که، مشخص نیست مسئله‌ی ورود پول‌های کثیف به انتخابات از چه زمانی شدت گرفت.

در واقع در هر انتخاباتی برخی کاندیداها بودند که افرادی باسابقه‌ی سیاه مالی در ستادهای آنان رفت‌وآمد می‌کنند. اما انگار بعد از اعتراف محمدرضا رحیمی، معاون اول دولت دهم نسبت در خصوص کمک مالی به 170 کاندیدای مجلس، نظارت جدی‌تری بر ورود و خروج پول به ستادهای انتخاباتی شده است و در این میان رد پاهایی از ورود پول کثیف به انتخابات هم دیده شده است.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

پرواضح است سال جاری سالی سرنوشت‌سازبرای ملت ایران است چراکه در انتهای سال دوانتخابات مجلس دهم شورای اسلامی ومجلس پنجم خبرگان رهبری برگزار خواهد شد.به عبارتی دیگر به طور طبیعی با نزدیک شدن به انتخابات فضای عمومی کشور فضایی پر شور و نشاط می‌شود. مسئولین و کاندیداها در کنار جناح ها و رسانه ها فعال می‌شوند، ارتباط ها با مردم افزایش پیدا می‌کند و همه عوامل زمینه‌ای را فراهم می‌سازد تا  یک نوع زندگی پرتحرک از پایتخت تا روستاها به نمایش گذاشته شود؛ مسئله‌ای که خود  نقطه مثبتی است برای زنده بودن کشور در عرصه های سیاسی،اجتماعی و فرهنگی.

مسلما در این مسیر گمانه ها و پیش بینی ها کم نیست که در این راستا باید اذعان داشت به نظر می‌رسد جبهه اصلاحات، اصولگرایی و اعتدال سه جبهه بزرگ هستند که امروز آماده می‌شوند برای انتخابات آینده مجلس که به همراه انتخابات خبرگان رهبری برگزار خواهد شد

روزنویس های سردبیر آزاداندیش
نشخوار فرهنگي يعني جدال‌هاي بي‌سر و ته و تكرار مكرراتي كه هيچ حرف تازه‌اي براي گفتن ندارند و هنوز كه هنوز است مهم‌ترين نقد به روشنفكري ديني را در اين مي‌بينند، مي‌گويند و مي‌نويسند كه اساسا كار روشنفكري از كار دين جدا است و آب اين دو در يك جوي جاري شدني نيست.
بايد بپذيريم دانشگاه تنها «عمارت» نيست، كانون تفكر است. محل تربيت شهروندي است. جايگاه اصلي گفت‌وگو و نقد است. دانشگاهِ زنده، فعال و زبان‌آور را نشانه حيات جامعه بدانيد و دانشگاهِ دل‌مرده، منفعل و نظاره‌گر را علامت بيماري و ركود جامعه. اصحاب سياست با هر گرايشي كه دارند، بايد به انفعال و انزوا و بي‌تفاوتي و تماشاگري دانشگاه و دانشجو حساس باشند. نه علم در زمين مُرده مي‌رويد و نه دانشگاهِ بي‌نشاط باري از دوش جامعه برمي‌دارد. دانشگاه اگر مي‌خواهد در تراز آرزوهاي نسل آرمان‌خواه دانشگاهي باشد و كانون اصلي توسعه علمي كشور شود، بايد مركز تحولات جامعه باشد. شرايط دشواري كه دانشگاه در اين سال‌ها پشت سر گذاشته است و سرمايه اجتماعي كه متأسفانه با ناديده‌گرفتن الزامات آزادي‌هاي علمي و استقلال نهادي در معرض فرسايش قرار گرفته است، امروز نهاد دانشگاه را از حساسيت و فعاليت اجتماعي و سياسي درخور دور كرده است. بايد سخن و خواست آشكار و پنهان دانشگاهيان و دانشجويان را شنيد و در برابر آن فروتن شد. امن‌‌بودن محيط دانشگاه، نه امنيتي‌بودن آن و كيفيت‌يافتن علمي آن، نه افتادن در چنبره كميت و اولويت‌دادن به حيات آكادميك و نه ترجيح مدرك و فرماليسم و خلاصه بازگرداندن انضباط علمي، آزادي علمي، اخلاق علمي، مسئوليت و ديد‌باني اجتماعي، ازجمله ضرورت‌هايي است كه مي‌تواند فضاي امروز دانشگاه را بهبود بخشد و به اعتبار روزهايي، مانند امروز تأمل در اين وضعيت را موضوع گفت‌وگوهاي مختلف درباره دانشگاه و دانشجو و ميان دانشگاه و دانشجويان قرار دهد. .