سردبیر آزاداندیش

Flag Counter

۵ مطلب در مرداد ۱۳۹۵ ثبت شده است

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

همانگونه که درجریان هستید این روزها خبرهای جنجالی حوزه اقتصادی کشور (‌بحث فیش‌های نجومی مسئولین کشوری)‌، حسابی افکار عمومی را درگیر کنش‌ها و واکنش‌های متعدی کرد و همچنان نیز ادامه دارد در این بین باتوجه به انتخابات پیش روی کشور در خصوص انتخابات ریاست جمهوری سال96، اتفاق جالب دیگری دوباره محافل سیاسی و اجتماعی کشور، را به سمت و سوی خود جلب کرد تا آحاد جامعه شاهد و ناظر موج دیگری از بی‌قانونی دولتمردان کشور باشند.

ماجرا از آنجا کلید خورد که باشگاه خبرنگاران جوان گلایه آیت‌اله جنتی درخصوص خرید و فروش رأی در انتخابات و رواج‌یافتن آن را منتشر کرد

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

هفته ای که در آن قرار داریم یکی از روزهای درخشان را در خود دارد که برای ما مطبوعاتی ها و رسانه ای ها روزی خاص ، ویژه و قابل تأمل است و آنهم روز خبرنگار می باشد.

به واقع بایستی اذعان نمود هفده مرداد یادآور بزرگداشت محمود صارمی است خبرنگاری که سال ۷۷ در افغانستان به دست عوامل طالبان کشته شد.

 اینگونه حوادث که برای خبرنگاران حوزه های مختلف در کشور های مختلف رخ می دهد، من را به یاد فیلم مزارشریف انداخت و این گونه شد که فیلم»مزار شریف« را از کشوی میز پایگاه خبری مدیران موفق بیرون ‌آورم. دلم می‌خواهد یک‌بار دیگر و در روز خبرنگار آن را تماشا کنم. بوی مرگ و خون می‌دهد. طعم اسارت‌هایی دارد که برخاسته از افکار و ذهن مسموم آدم‌هایی است که نه در افغانستان بلکه در همه‌جای دنیا حضور دارند. اما جهان سومی‌ها سهم‌شان بیشتر است. تصاویری از برهوت اندیشه‌ی انسان‌ها تا رسالت یک خبرنگار و قربانی‌کردن جانش برای اطلاع‌رسانی به دیگران، ذهنم را درگیر می‌کند. فیلم تمام می‌شود.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

از نظر غرب تروریسم جهانی دو تعبیر متفاوت دارد، تعبیرنخست تروریسمی که در خدمت اهداف غرب است تروریسم »خوب« و تروریسمی که با منافع غرب در تضاد است تروریسم »بد« تلقی می‌شود.

لذا این تعبیر دو‌گانه موجب شد که کشورهایی مانند فرانسه به‌دلیل هسویی با گروهک‌های تروریستی قربانی سیاست‌های اشتباه‌آمیز دولت‌های خود شوند.

در تکمیل مقدمه عنوان‌شده بایستی به این نکته اشاره نمود که انفجارات اخیر پاریس، نیس و بلژیک که منجر به کشته و زخمی‌شدن صدها تن از مردم فرانسه و بلژیک شد از وجود یک ساختار شکننده امنیتی در بدنه کشورهای عضو اتحادیه اروپا حکایت دارد.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

با شروع به‌کار دولت تدبیر و امید دوره جدیدی از مذاکرات هسته‌ای با گروه 1+5 آغاز و دیپلماسی جدید هسته‌ای بعد از 40 دور مذاکره فشرده و پیچیده تیم مجرب، متعهد و پرتلاش کشورمان درنهایت در23 تیر‌ماه سال 1394‌به سند برجام منتهی شد.

این سند امروز به جهانیان نشان می‌دهد برنامه هسته‌ای ایران به‌صورت بومی و برپایه دانش و همت جوانان این مرز و بوم توسعه‌یافته و پیشرفت کرده و دستاوردهای درخشانی را برای کشور به ارمغان آورده، به‌طوری که در صحنه بین‌المللی به‌عنوان واقعیتی گریز‌ناپذیر به ثبت رسیده است.

حال چندی پیش شاهد اولین سالگرد توافق هسته‌ای ایران و 1+5 بودیم. اما در طی این مدت غرب بعد از اجرای‌شدن برجام مکررا اعلام کرده که ایران به تمامی تعهدات خود پایبند بوده ولی ایران می‌گوید غرب به‌خصوص ایالات متحده به وعده‌های خود عمل نکرده است زیرا غرب مهم‌ترین تعهد خود براساس برجام که برقراری ارتباط بانکی با ایران است را محقق نکرده است. ازسوی دیگر اخیرا اعضای ناتو سعی دارند به ایران برای محدود‌کردن برنامه موشکی خود فشار بیاورند.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش
نشخوار فرهنگي يعني جدال‌هاي بي‌سر و ته و تكرار مكرراتي كه هيچ حرف تازه‌اي براي گفتن ندارند و هنوز كه هنوز است مهم‌ترين نقد به روشنفكري ديني را در اين مي‌بينند، مي‌گويند و مي‌نويسند كه اساسا كار روشنفكري از كار دين جدا است و آب اين دو در يك جوي جاري شدني نيست.
بايد بپذيريم دانشگاه تنها «عمارت» نيست، كانون تفكر است. محل تربيت شهروندي است. جايگاه اصلي گفت‌وگو و نقد است. دانشگاهِ زنده، فعال و زبان‌آور را نشانه حيات جامعه بدانيد و دانشگاهِ دل‌مرده، منفعل و نظاره‌گر را علامت بيماري و ركود جامعه. اصحاب سياست با هر گرايشي كه دارند، بايد به انفعال و انزوا و بي‌تفاوتي و تماشاگري دانشگاه و دانشجو حساس باشند. نه علم در زمين مُرده مي‌رويد و نه دانشگاهِ بي‌نشاط باري از دوش جامعه برمي‌دارد. دانشگاه اگر مي‌خواهد در تراز آرزوهاي نسل آرمان‌خواه دانشگاهي باشد و كانون اصلي توسعه علمي كشور شود، بايد مركز تحولات جامعه باشد. شرايط دشواري كه دانشگاه در اين سال‌ها پشت سر گذاشته است و سرمايه اجتماعي كه متأسفانه با ناديده‌گرفتن الزامات آزادي‌هاي علمي و استقلال نهادي در معرض فرسايش قرار گرفته است، امروز نهاد دانشگاه را از حساسيت و فعاليت اجتماعي و سياسي درخور دور كرده است. بايد سخن و خواست آشكار و پنهان دانشگاهيان و دانشجويان را شنيد و در برابر آن فروتن شد. امن‌‌بودن محيط دانشگاه، نه امنيتي‌بودن آن و كيفيت‌يافتن علمي آن، نه افتادن در چنبره كميت و اولويت‌دادن به حيات آكادميك و نه ترجيح مدرك و فرماليسم و خلاصه بازگرداندن انضباط علمي، آزادي علمي، اخلاق علمي، مسئوليت و ديد‌باني اجتماعي، ازجمله ضرورت‌هايي است كه مي‌تواند فضاي امروز دانشگاه را بهبود بخشد و به اعتبار روزهايي، مانند امروز تأمل در اين وضعيت را موضوع گفت‌وگوهاي مختلف درباره دانشگاه و دانشجو و ميان دانشگاه و دانشجويان قرار دهد. .