سردبیر آزاداندیش

Flag Counter

۸ مطلب در مهر ۱۳۹۵ ثبت شده است

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

هفته گذشته ماموریت بانکی‌مون دبیر سازمان ملل به پایان رسید. بان‌کی‌مون هشتمین دبیر کل سازمان ملل بود که از سال 1385مسئولیت خود به‌عنوان دبیر کل سازمان ملل را آغاز کرد اما در طول 10سال گذشته آن گونه که باید نتوانست در انجام وظیفه خود موفق عمل کند. دراین خصوص بایستی به برخی تحولات جهان در زمان تصدی‌گری بان‌کی‌مون اشاره نمود تا به عملکرد وی در سازمان ملل پی برد. درسال 2006؛ جنگ 33 روزه و جنایت‌های دامنه‌دار رژیم صهیونیستی، 2007؛ ترور بی‌نظیربوتو در پاکستان،2011 آغاز موج بیداری اسلامی در کشورهای مختلف عربی 2012؛ آتش‌زدن قرآن مجید توسط یک کشیش آمریکایی،2013؛ ادامه اقدامات تروریست‌ها در سوریه و حمایت کشورهای عربی و غربی از تروریست‌ها ،2014؛ حمله اسرائیل به غزه 2015؛ آغاز رفتارهای جنون‌آمیز عربستان در منطقه و حمله به یمن، 2016؛ اقدام سئوال برانگیز بان‌کی‌مون در خارج کردن نام عربستان از لیست رژیم‌های کودک‌کش، موارد یادشده از مهمترین تحولات جهان در زمان تصدی‌گری بان‌کی‌مون در سازمان ملل بود که در همه موارد بانکی مون متاسفانه اقدامی نکردند و در مواردی با سکوت خود باعث جسارت و جنایت بیشتر متجاوزان به کشورهای مختلف شدند.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

ابتدا باید دانست که فساد به‌معنای دقیق کلمه چیست؟، دراین باره بایستی گفت؛ استفاده از منافع ملی در جهت منافع خصوصی و گروهی را فساد می‌خوانند. تعریف منافع خصوصی یا منفعت جناح و حزب است و یا حتی سوق‌دادن منافع ملی به سمت یک شهر یا استان را هم در بر‌می‌گیرد. هرکجا که منفعتی باشد مگسان دور شیرینی هم وجود دارند و هر کجا رانت وجود دارد عده‌‌ای سمتش می‌روند. در این خصوص سازمان UNDP به این تعریف از فساد می‌گوید شفافیت علیه علنیت. یعنی این سازمان برای چنین مفهومی تعریف متفاوتی ارائه می‌دهد؛ چرا که فساد را کلمه تندی می‌داند؛ از این رو با استفاده از واژه‌های شفافیت و علنیت به ضرورت وجود شفافیت ارزش می‌دهد، یعنی اهمیت را بر وجود شفافیت گذاشته‌اند.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

روزنویس های سردبیر آزاداندیش


FATF یک قرارداد نیست، یک سازمان بین دولتی است. « گروه ویژه اقدام مالی» (Financial Action Task Force  – FATF) در سال 1989 به ابتکار کشورهای عضو گروه «جی 7» تشکیل شد تا بررسی‌هایی درباره وضعیت قوانین مبارزه با پول‌شویی در بازارهای مختلف مالی را در سرتاسر جهان انجام دهد و نتیجه آن را در جلسات هر چهار ماه یک بار خود به اطلاع کشورهای عضو برساند تا این کشورها بتوانند ریسک سرمایه‌گذاری در بازارهای مالی هدف را بررسی و در مورد سرمایه‌گذارانی که به «کشورهای مشکوک» می‌روند احتیاط کنند.

در سال 2001 بعد از حملات تروریستی 11 سپتامبر به برج های مرکز تجارت جهانی در نیویورک، یک وظیفه دیگر هم به عهده کارشناسان سازمان گذاشته شد و آن این‌که «بازارهای هدف برای سرمایه‌گذاری را از نظر وجود امکان تامین مالی تروریسم» بررسی کنند.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

در شهریورماه سال جاری که هنوز تنور فیش‌های نجومی گرم بود و کنش‌ها و واکنش‌های فراوانی را به‌دنبال داشت‌، هفته اول آن خبری افکار عمومی را درگیر خود کرد و آن ماجرای فروش و واگذاری بزرگ اراضی و اموال شهرداری تهران بود که به روایتی به 2 هزار و 200 میلیارد تومان می‌رسید که در این بین با رونمایی از نامه سازمان بازرسی کل کشور‌، این ماجرا وارد مرحله‌ی جدیدی شد.

بازرسی کل کشور در این نامه که در تاریخ 18‌مرداد ماه خطاب به محمدجواد شوشتری؛ مشاور و مدیرکل دفتر شهردار ارسال شده‌، مدیرکل دفتر شهردار تهران را درباره بروز تخلفی چند‌هزار‌میلیاردی در فروش غیرقانونی املاک اموال عمومی در شهر تهران خطاب قرار داده است.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

روزنویس های سردبیر آزاداندیش
نشخوار فرهنگي يعني جدال‌هاي بي‌سر و ته و تكرار مكرراتي كه هيچ حرف تازه‌اي براي گفتن ندارند و هنوز كه هنوز است مهم‌ترين نقد به روشنفكري ديني را در اين مي‌بينند، مي‌گويند و مي‌نويسند كه اساسا كار روشنفكري از كار دين جدا است و آب اين دو در يك جوي جاري شدني نيست.
بايد بپذيريم دانشگاه تنها «عمارت» نيست، كانون تفكر است. محل تربيت شهروندي است. جايگاه اصلي گفت‌وگو و نقد است. دانشگاهِ زنده، فعال و زبان‌آور را نشانه حيات جامعه بدانيد و دانشگاهِ دل‌مرده، منفعل و نظاره‌گر را علامت بيماري و ركود جامعه. اصحاب سياست با هر گرايشي كه دارند، بايد به انفعال و انزوا و بي‌تفاوتي و تماشاگري دانشگاه و دانشجو حساس باشند. نه علم در زمين مُرده مي‌رويد و نه دانشگاهِ بي‌نشاط باري از دوش جامعه برمي‌دارد. دانشگاه اگر مي‌خواهد در تراز آرزوهاي نسل آرمان‌خواه دانشگاهي باشد و كانون اصلي توسعه علمي كشور شود، بايد مركز تحولات جامعه باشد. شرايط دشواري كه دانشگاه در اين سال‌ها پشت سر گذاشته است و سرمايه اجتماعي كه متأسفانه با ناديده‌گرفتن الزامات آزادي‌هاي علمي و استقلال نهادي در معرض فرسايش قرار گرفته است، امروز نهاد دانشگاه را از حساسيت و فعاليت اجتماعي و سياسي درخور دور كرده است. بايد سخن و خواست آشكار و پنهان دانشگاهيان و دانشجويان را شنيد و در برابر آن فروتن شد. امن‌‌بودن محيط دانشگاه، نه امنيتي‌بودن آن و كيفيت‌يافتن علمي آن، نه افتادن در چنبره كميت و اولويت‌دادن به حيات آكادميك و نه ترجيح مدرك و فرماليسم و خلاصه بازگرداندن انضباط علمي، آزادي علمي، اخلاق علمي، مسئوليت و ديد‌باني اجتماعي، ازجمله ضرورت‌هايي است كه مي‌تواند فضاي امروز دانشگاه را بهبود بخشد و به اعتبار روزهايي، مانند امروز تأمل در اين وضعيت را موضوع گفت‌وگوهاي مختلف درباره دانشگاه و دانشجو و ميان دانشگاه و دانشجويان قرار دهد. .