سردبیر آزاداندیش

۲۲۷ مطلب با موضوع «یاداشت های سردبیرآزاداندیش» ثبت شده است

هیچ جای جهان مثل خاورمیانه در تب و تاب نیست. هنوز چند روزی از ناآرامی‌های گسترده در عراق نگذشته بود که لبنان دست‌خوش ‌بلوا شد. هر‌چند تظاهرات لبنانیان مدرن بود و گویا برای مالیات بستن بر واتس‌آپ آغاز شد و مردم در این تجمع‌ها گاهی می‌رقصند‌ و از یکدیگر خواستگاری می‌کنند و عکس سلفی می‌گیرند ولی پیداست که خشمی ‌داشتند و امر و نهی می‌کردند، هرچند نتوانند آن را به درستی نمایش دهند.

طبق گزارش اخیر روزنامه گاردین بریتانیا، اتحادیه اروپا به‌صورت خصوصی به ایران هشدار داده است که در صورت عملی‌شدن تهدید تهران در کاهش تعهدات برجامی، این اتحادیه در ماه نوامبر و همزمان با اجرایی‌شدن گام‌چهارم در کاهش تعهدات برجامی از توافق هسته‌ای خارج خواهد شد.

این در‌حالی است که آلمان، فرانسه و انگلستان به‌عنوان تروئیکای قدرت اتحادیه اروپا و اعضای اروپایی حاضر در برجام پیش از این با انتشار بیانیه‌ای مشترک، جمهوری‌اسلامی‌‌ایران را عامل حمله به تاسیسات نفتی آرامکوی عربستان سعودی معرفی کردند و در ادامه خواستار انجام مذاکرات طولانی‌مدت با تهران در‌خصوص مسائلی مانند توان موشکی و دیپلماسی منطقه‌ای شدند.

خطر حملات به تاسیسات نفت عربستان در این است که در این حملات، حاکمیت یک کشور و ثبات منطقه و تعهد ایالات‌متحده آمریکا به حفظ امنیت منابع انرژی جهان را هدف گرفت و ضعف فناوری، مانع شناسایی پهپادها و موشک‌های کروز شد.

چه چیز موجب می‌شود دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا در پاسخ دادن به این چالش طلبی مردد باشد؟ آیا برگزاری مجمع عمومی سازمان‌ملل و محاسبات انتخاباتی عامل این دودلی است یا این باور راهبردی در آمریکا شکل گرفته است که این کشور باید چتر امنیتی خود را از منطقه خلیج‌(فارس) و نفت آن بردارد؟ در این راستا ایران هرگونه حمله به خود را به‌معنای آغاز جنگ تمام‌عیار می‌داند و آمریکا برای آن که جنگ روی ندهد از پاسخ‌دادن به حملات ایران خودداری می‌کند، هرچند پاسخ ندادن هم دردسرهای دیگری برای آمریکا و متحدانش ایجاد خواهد کرد.

همانطور که در جریان هستید در مجمع عمومی سازمان‌ملل، رییس‌جمهور در سخنرانی خود با کنایه‌ای به ترامپ عکس یادگاری را مرحله آخر مذاکره خواند‌، اروپا را ناتوان از انجام تعهدات و تهدید به برداشتن گام چهارم از سوی ایران؛ اروپایی‌ها نیز ایران را به خروج از برجام تهدید کردند. مجموع این مسائل عملا نتایجی به همراه‌ خواهد داشت که در این خصوص بایستی گفت: در مرحله نخست عکس‌گرفتن یا نگرفتن و تقلیل مذاکرات در قالب عکس گرفتن یا رد آن که از سوی حسن روحانی مطرح شد و در داخل کشور نیز به‌عنوان شعاری رسانه‌ای مورد توجه قرار گرفت، اعتبار و حیثیت ادبیات سیاسی ایران را کاهش می‌دهد.

جمهوری اسلامی ایران نمی‌تواند آمریکا و هم‌ پیمانانش را به خارج از منطقه براند، و همچنین نمی‌تواند کشورهای عرب خلیج‌فارس را از ادامه روند پرشتاب‌تر مدرن‌سازی توانمندی‌های هوایی و دریایی خود و خرید موشک‌ها و سامانه‌های دفاع موشکی بازدارد. حالا سوال این است که آیا می‌توان راه دیگری برای خروج آمریکا از خلیج‌‌‌فارس متصور بود؟ راهی که کمترین هزینه را در برداشته باشد؟ به‌نظر می‌رسد بهترین راهکار، فرصت‌دادن به دیپلماسی، در‌حد و اندازه کامل و ترکیب همه ابعاد راهبردی آن است. پیمان عدم تعرض نیز که چندی پیش توسط وزیر امور خارجه کشورمان ارائه شد در حالت عادی کاری نمی‌کند.

اپیزود اول‌:

سال‌های سال است که دولت و بخش خصوصی از یک تکنیک قدیمی برای گران‌کردن کالاها و خدمات مختلف استفاده می‌کنند. این تکنیک این‌گونه است که اگر به هر دلیل قرار شود کالا یا خدماتی گران شود، ابتدا به‌طور خزنده موجودی آن کالا در بازار کاهش یافته یا مثلا درگاه اینترنتی که آن خدمات را ارایه می‌دهد با مشکل دسترسی مواجه می‌شود. روشن است که چند روز بعد در میان مردم حرف و سخنی مبنی بر کمبود فلان کالا یا ارایه نشدن فلان خدمات درمی‌گیرد و آرام آرام مراجعه برای خرید آن کالا افزایش یافته و سوالاتی مطرح می‌شود. سپس بخش خصوصی تولیدکننده آن کالا، دولت و اصناف اخبار متعدد اما ضد و نقیضی درباره علت کمبود آن کالا ارایه می‌دهند و متاسفانه در این بخش برخی رسانه‌ها هم خواسته یا ناخواسته با این جریانات همراه شده و به ایجاد یک »جو« کمک می‌کنند. عاملان این جو همزمان با ایجاد فضای خاکستری درباره موجودی و قیمت آن کالا، ورودی کالا به بازار را هم کاهش می‌دهند و لذا عطش خرید در مردم ایجاد شده و با کاهش موجودی سونامی افزایش قیمت شدید آن آغاز می‌شود.