سردبیر آزاداندیش

Flag Counter

هوالرزاق

من مهدی حیدرپور هستم 

گوشه ای از فعالیت های شغلی خود را  معرفی می نمایم .

تندیس دریافت شدهمن از سال 1385 وارد تخصصی شدم که تا کنون در آن غوطه ورم

1- مدیر روابط عمومی همایشهای استانی و کشوری تشکیل شده در دانشگاه امیرکبیر

2- مجری  5 کنفرانس و سمینار استانی و کشوری تشکیل شده در دانشگاه امیرکبیر

لینک تصاویر


3- خبرنگار و ثبت 220 اثر در روزنامه ها، هفته نام ها و پایگاه های خبری مختلف همچون:

روزنامه آرمان روابط عمومی، سیاست روز، مناقصه مزایده، تفاهم، نقدحال و سه پایگاه خبری

لینک تصاویر



و حال در این مسیر پرتلاطم زندگی،بایک حقوق مکفی کارمندی روزگار می گذرانیم اماشاکرعنایت های بی نظیرخدایم.
 ومن الله توفیق

مهدی حیدرپور


کانال ارتباطی

ایمیل : EKID110@IRAN.ir   *   شماره تماس :   13 330 13 0930

 

نشخوار فرهنگي يعني جدال‌هاي بي‌سر و ته و تكرار مكرراتي كه هيچ حرف تازه‌اي براي گفتن ندارند و هنوز كه هنوز است مهم‌ترين نقد به روشنفكري ديني را در اين مي‌بينند، مي‌گويند و مي‌نويسند كه اساسا كار روشنفكري از كار دين جدا است و آب اين دو در يك جوي جاري شدني نيست.
بايد بپذيريم دانشگاه تنها «عمارت» نيست، كانون تفكر است. محل تربيت شهروندي است. جايگاه اصلي گفت‌وگو و نقد است. دانشگاهِ زنده، فعال و زبان‌آور را نشانه حيات جامعه بدانيد و دانشگاهِ دل‌مرده، منفعل و نظاره‌گر را علامت بيماري و ركود جامعه. اصحاب سياست با هر گرايشي كه دارند، بايد به انفعال و انزوا و بي‌تفاوتي و تماشاگري دانشگاه و دانشجو حساس باشند. نه علم در زمين مُرده مي‌رويد و نه دانشگاهِ بي‌نشاط باري از دوش جامعه برمي‌دارد. دانشگاه اگر مي‌خواهد در تراز آرزوهاي نسل آرمان‌خواه دانشگاهي باشد و كانون اصلي توسعه علمي كشور شود، بايد مركز تحولات جامعه باشد. شرايط دشواري كه دانشگاه در اين سال‌ها پشت سر گذاشته است و سرمايه اجتماعي كه متأسفانه با ناديده‌گرفتن الزامات آزادي‌هاي علمي و استقلال نهادي در معرض فرسايش قرار گرفته است، امروز نهاد دانشگاه را از حساسيت و فعاليت اجتماعي و سياسي درخور دور كرده است. بايد سخن و خواست آشكار و پنهان دانشگاهيان و دانشجويان را شنيد و در برابر آن فروتن شد. امن‌‌بودن محيط دانشگاه، نه امنيتي‌بودن آن و كيفيت‌يافتن علمي آن، نه افتادن در چنبره كميت و اولويت‌دادن به حيات آكادميك و نه ترجيح مدرك و فرماليسم و خلاصه بازگرداندن انضباط علمي، آزادي علمي، اخلاق علمي، مسئوليت و ديد‌باني اجتماعي، ازجمله ضرورت‌هايي است كه مي‌تواند فضاي امروز دانشگاه را بهبود بخشد و به اعتبار روزهايي، مانند امروز تأمل در اين وضعيت را موضوع گفت‌وگوهاي مختلف درباره دانشگاه و دانشجو و ميان دانشگاه و دانشجويان قرار دهد. .