سردبیرآزاداندیش

همانگونه که شما خواننده فهیم می‌دانید حوادث و اتفاقاتی که طی سال‌های اخیر رخ داده، سبب شده تا شکافی عمیق میان دولت و ملت ایجاد شود که ترمیم این شکاف در مدت زمان باقی مانده، عملا نشدنی به‌نظر می‌رسد. یکی از اصلی‌ترین دلایلی که در خصوص این شکاف می‌توان ذکر کرد، عدم وفای‌به‌عهد در مسوولان است. براساس توصیه قرآن‌کریم، وفای‌به‌عهد از اهمیت زیادی برخوردار است و می‌تواند ترمیم‌کننده روابط باشد.

با این وجود مسوولان دولتی که از شرایط اقتصادی کشور و نارضایتی‌های مردم‌ آگاهند، زیاد حرف می‌زنند و کمتر عمل می‌کنند. در زمانی که کشور شدیدترین تحریم‌ها را تجربه می‌کند و وضعیت ناپایدار اقتصادی وجود دارد، اینکه یک مسوول مدام وعده‌های اقتصادی دهد و از اصلاح وضع معیشت مردم سخن بگوید امری ناشدنی ‌است. وقتی این مسوول نتواند به وعده خود عمل کند، نقض عهد کرده ‌و همین نقض عهد ‌اعتماد را در مردم زایل می‌کند و بر افزایش شکاف‌ها دامن می‌زند.

هر‌چه هوا رو به سردی می‎رود بحث انتخابات اما داغ‎تر می‎شود. در آستانه شروع فرآیند انتخابات، بازار نقل قول‌ها و گمانه‌زنی‌ها داغ است. عده‎ای سخن از آمدن برخی می‎کنند و عده‎ای دیگر صحبت از نیامدن. عده‎ای تایید می‎کنند و عده‎ای تکذیب. احزاب و جریانات به تکاپوی انتخاباتی افتاده‎اند تا هر‌چه سریع‌تر به لیستی واحد برسند.

حال پروژه انتخابات مجلس یازدهم به‌طور رسمی شروع شده و در اسفندماه مشخص می‌شود چه کسانی وکلای ملت در دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی خواهند بود. این روزها بازار اظهار‌نظرهای انتخاباتی پر‌رونق است؛ از نمایندگان و افراد سرشناس جناح‌های مختلف تا دست‌اندرکاران و مسوولان عالی برگزاری انتخابات. اما نکته قابل تامل در آمار اعلامی از سوی رییس ستاد انتخابات کشور به کاندیداهای جریان مستقل ارتباط دارد. جریانی که در انتخابات‌های گذشته چندان محل توجه نبود.

در روز 7 ماه نوامبر 2019، ایران بار دیگر نشان داد که قدرت بزرگ و جدی است و قصد ندارد، در برابر کشورهای دیگر کوتاه بیاید.

ایران گام چهارم را در راستای کاهش اجرای تعهدات خود براساس برجام برداشت. در این روند، اروپا مقصر است. روسیه بارها، از حقوق تهران و به حق بودن این کشور سخن گفته و در این خصوص به شرکای اروپایی هشدار داده است. در این بین همگان می‌دانیم که هدف آمریکا از اعمال تحریم‌ها علیه ایران، ممانعت از توسعه و پیشرفت ایران در تمامی عرصه‌هاست.

علت اصلی اعمال تحریم‌ها، اعمال فشار و تهدید بیشتر بر مردم ایران است. کاهش شدید درآمدهای ارزی، افزایش هزینه مبادلات، سرعت خروج نخبگان از کشور، کاهش امنیت مبادلات خارجی، افزایش خطر سرمایه‌گذاری در ایران، انزوای اقتصادی در عرصه بین‌المللی، اخلال در تامین پروژه‌های داخلی و اثرگذاری بر تولیدات کشور و زندگی مردم از پیامدهای تحریم‌های آمریکا علیه ایران است.