سردبیر آزاداندیش

Flag Counter

۳ مطلب با موضوع «اخبار متفرقه» ثبت شده است

وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان اعلام کرد که نان "لواش" این کشور به عنوان میراث فرهنگی ارمنستان در سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل (یونسکو) ثبت شد. 

به گزارش نقدی براقتصادایران ، وزارت فرهنگ ارمنستان با صدور بیانیه ای افزود: کمیته حفظ میراث فرهنگی ناملموس در نهمین نشست خود در پاریس نان لواش ارمنستان را به عنوان میراث فرهنگی این کشور ثبت کرد.

khk g,ha hvlksjhk

ارمنستان2

در بیانیه وزارت فرهنگ ارمنستان آمده است: درخواست ثبت نان لواش ارمنستان به عنوان میراث فرهنگی این کشور در سال 2013 داده شد و گزارش کامل در باره روند تهیه این نان نیز ارایه شده بود.

بنابر این گزارش، در پایگاه اطلاغ رسانی یونسکو آمده است: نان لوش که از آرد گندم، آب و نمک تهیه می شود بخش اصلی غذای مردم جمهوری ارمنستان است که تهیه آن تلاش زیادی را می خواهد و تهیه کننده این نان نیز باید از تجربه خوبی نیز برخوردار باشد.

زنان به طور دستجمعی در تهیه نان لواش مشارکت دارند که معمولا با پنیر محلی، سبزی یا گوشت مصرف می شود و درمراسم عروسی روی دوش جوانانی که ازدواج کرده اند قرار داده می شود.

تهیه وتنظیم : نقدی براقتصادایران

منبع : وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

همانگونه که شما شهروندگرامی درجریان هستید ، طی سالیان گذشته شاهد رشد روزافزون مسابقات پیامکی و تلفنی دربین شهروندان و آحادجامعه هستیم و امروز شبکه های تلویزیون و رادیو و گوشی های تلفن همراه مملو است از چنین مسابقاتی که غالباً جنبه تبلیغی هم دارد.

جدای از اینکه اصل برگزاری مسابقاتی به این شکل مناسب است یا خیر می خواهیم بدانیم حکم شرعی آنها چیست؟

دراین خصوص پایگاه نقدی براقتصادایران با مراجعه به سایت دوعالم گرانقدر پاسخ این سوالات را باز نشر نموده و در اختیارشما شهروند گرامی قرارداده است باشد که مقبول شما همراه همیشگی قرارگیرد.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

 گرچه سگ‌گردانی، معامله و نگهداری آن در ایران با محدودیت هایی همراه بوده و هست خبرگزاری اسوشیتدپرس از مرکزی در غرب تهران گزارش تهیه کرده است که کار آن نگهداری و یافتن سرپرست برای سگ های بی پناه است.

 به گزارش نقداقتصادایران و به نقل از آسوشیتدپرس، مرکز نگهداری از حیونات "وفا" در هشتگرد واقع در غرب تهران پناهگاهی است که در حال حاضر نزدیک به 500 سگ بی پناه در آنجا زندگی می کنند. در این مرکز که بیشتر زنان داوطلب کمک به آن هستند صدها سگ خوش‌شانس که جایی برای زندگی نداشته اند تحت مراقبت و سرپرستی قرار گرفته‌اند. این مرکز در سال 83 به مدد کمک‌های خیریه تاسیس شده است و در حال حاضر تنها پناهگاه مجوزدارِ حیوانات در ایران به شمار می رود.

علی ثانی، مدیر پناهگاه، در همین رابطه به خبرنگار اسوشیتدپرس می‌گوید: "در جامعۀ ما سگ‌ها بی‌پناه‌ترین حیوانات هستند. سگ‌هایی که به اینجا آورده می‌شوند، قبلاً در محیط‌های شهری با مشکلات بسیاری درگیر بوده و نیاز به کمک داشته‌اند."

هما رشید یکی دیگر از کسانی که در این مرکز از سگ ها مراقبت می کند هم می‌گوید که رتق و فتق امور پناهگاه برعهدۀ داوطلبان است و هزینۀ آن از کمک‌های اهدایی تامین می‌شود.

هما اضافه می کند: "ما سعی می‌کنیم مردم را به کمک کردن متقاعد کنیم، اما متاسفانه راضی کردن مردم به کمک کردن به این پناهگاه کار بسیار سختی است. اکثراً می‌گویند وقتی آدمها به کمک نیاز دارند، چرا باید به سگ‌ها کمک کنیم؟"

روزنویس های سردبیر آزاداندیش
نشخوار فرهنگي يعني جدال‌هاي بي‌سر و ته و تكرار مكرراتي كه هيچ حرف تازه‌اي براي گفتن ندارند و هنوز كه هنوز است مهم‌ترين نقد به روشنفكري ديني را در اين مي‌بينند، مي‌گويند و مي‌نويسند كه اساسا كار روشنفكري از كار دين جدا است و آب اين دو در يك جوي جاري شدني نيست.
بايد بپذيريم دانشگاه تنها «عمارت» نيست، كانون تفكر است. محل تربيت شهروندي است. جايگاه اصلي گفت‌وگو و نقد است. دانشگاهِ زنده، فعال و زبان‌آور را نشانه حيات جامعه بدانيد و دانشگاهِ دل‌مرده، منفعل و نظاره‌گر را علامت بيماري و ركود جامعه. اصحاب سياست با هر گرايشي كه دارند، بايد به انفعال و انزوا و بي‌تفاوتي و تماشاگري دانشگاه و دانشجو حساس باشند. نه علم در زمين مُرده مي‌رويد و نه دانشگاهِ بي‌نشاط باري از دوش جامعه برمي‌دارد. دانشگاه اگر مي‌خواهد در تراز آرزوهاي نسل آرمان‌خواه دانشگاهي باشد و كانون اصلي توسعه علمي كشور شود، بايد مركز تحولات جامعه باشد. شرايط دشواري كه دانشگاه در اين سال‌ها پشت سر گذاشته است و سرمايه اجتماعي كه متأسفانه با ناديده‌گرفتن الزامات آزادي‌هاي علمي و استقلال نهادي در معرض فرسايش قرار گرفته است، امروز نهاد دانشگاه را از حساسيت و فعاليت اجتماعي و سياسي درخور دور كرده است. بايد سخن و خواست آشكار و پنهان دانشگاهيان و دانشجويان را شنيد و در برابر آن فروتن شد. امن‌‌بودن محيط دانشگاه، نه امنيتي‌بودن آن و كيفيت‌يافتن علمي آن، نه افتادن در چنبره كميت و اولويت‌دادن به حيات آكادميك و نه ترجيح مدرك و فرماليسم و خلاصه بازگرداندن انضباط علمي، آزادي علمي، اخلاق علمي، مسئوليت و ديد‌باني اجتماعي، ازجمله ضرورت‌هايي است كه مي‌تواند فضاي امروز دانشگاه را بهبود بخشد و به اعتبار روزهايي، مانند امروز تأمل در اين وضعيت را موضوع گفت‌وگوهاي مختلف درباره دانشگاه و دانشجو و ميان دانشگاه و دانشجويان قرار دهد. .