سردبیر آزاداندیش

Flag Counter

۲ مطلب با موضوع «کاریکاتور حوزه اقتصادی» ثبت شده است

به گزارش نقدی براقتصادایران، با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید آنچرا که پیش بینی می شد رفع بیکاری و رشد اشتغال در کشور بود که در این خصوص انچه که تا کنون رخ داده است و دولت مدعی آن است ،این اخرین آمار اعلام شده دولت است که اعلام کرده است  400 هزار شغل ایجادشده است؛از آن طرف هم طبق گزارش مرکز آمار 400شغل ایجاشده اما 690هزارنفرازتعدادشاغلان کاسته شده است.

پس نتیجه اقدام دولت در خصوص کاهش بیکاری : 400 هزار شغل در برابر 690 هزار فرد بیکار شده!

درپایان و به نظر نگارنده " مهدی حیدرپور "کم توجهی و عدم سرمایه گذاری در مزیت های نسبی کشور مانندکشاورزی زمینه مهاجرت بسیاری از جوانان را از روستاها به شهرها و در جهت پیدا کردن شغل به وجود آورده که این مسئله ضمن برهم زدن توزیع جمعیتی شهرها و روستاها و تشدید بیکاری در شهرها، وضعیت تولید در روستاها را به مخاطره انداخته است.


تهیه و تنظیم : مهدی حیدرپور
روزنویس های سردبیر آزاداندیش

 از شعار تا عمل


از شعار تا عمل مسئولین

وظیفه اصلی مسئولین خدمت بی منت به مردم است

و این است واقعیت این ادعا


تهیه و تنظیم : مهدی حیدرپور
روزنویس های سردبیر آزاداندیش
نشخوار فرهنگي يعني جدال‌هاي بي‌سر و ته و تكرار مكرراتي كه هيچ حرف تازه‌اي براي گفتن ندارند و هنوز كه هنوز است مهم‌ترين نقد به روشنفكري ديني را در اين مي‌بينند، مي‌گويند و مي‌نويسند كه اساسا كار روشنفكري از كار دين جدا است و آب اين دو در يك جوي جاري شدني نيست.
بايد بپذيريم دانشگاه تنها «عمارت» نيست، كانون تفكر است. محل تربيت شهروندي است. جايگاه اصلي گفت‌وگو و نقد است. دانشگاهِ زنده، فعال و زبان‌آور را نشانه حيات جامعه بدانيد و دانشگاهِ دل‌مرده، منفعل و نظاره‌گر را علامت بيماري و ركود جامعه. اصحاب سياست با هر گرايشي كه دارند، بايد به انفعال و انزوا و بي‌تفاوتي و تماشاگري دانشگاه و دانشجو حساس باشند. نه علم در زمين مُرده مي‌رويد و نه دانشگاهِ بي‌نشاط باري از دوش جامعه برمي‌دارد. دانشگاه اگر مي‌خواهد در تراز آرزوهاي نسل آرمان‌خواه دانشگاهي باشد و كانون اصلي توسعه علمي كشور شود، بايد مركز تحولات جامعه باشد. شرايط دشواري كه دانشگاه در اين سال‌ها پشت سر گذاشته است و سرمايه اجتماعي كه متأسفانه با ناديده‌گرفتن الزامات آزادي‌هاي علمي و استقلال نهادي در معرض فرسايش قرار گرفته است، امروز نهاد دانشگاه را از حساسيت و فعاليت اجتماعي و سياسي درخور دور كرده است. بايد سخن و خواست آشكار و پنهان دانشگاهيان و دانشجويان را شنيد و در برابر آن فروتن شد. امن‌‌بودن محيط دانشگاه، نه امنيتي‌بودن آن و كيفيت‌يافتن علمي آن، نه افتادن در چنبره كميت و اولويت‌دادن به حيات آكادميك و نه ترجيح مدرك و فرماليسم و خلاصه بازگرداندن انضباط علمي، آزادي علمي، اخلاق علمي، مسئوليت و ديد‌باني اجتماعي، ازجمله ضرورت‌هايي است كه مي‌تواند فضاي امروز دانشگاه را بهبود بخشد و به اعتبار روزهايي، مانند امروز تأمل در اين وضعيت را موضوع گفت‌وگوهاي مختلف درباره دانشگاه و دانشجو و ميان دانشگاه و دانشجويان قرار دهد. .