سردبیر آزاداندیش

Flag Counter

نان در جامعه از اهمیت، جایگاه، و حرمت بالایی برخوردار است. و به‌عنوان اصلی‌ترین محصول غذایی در سبد خانوارها محسوب می‌شود.

اما درحال حاضر هم مردم از افزایش و کیفیت نان ناراضی هستند و هم نانوایان از اصلاح‌‌نشدن قیمت نان اعلام نارضایتی می‌کنند.

البته موضوع افزایش قیمت نان حرف امروز و دیروز نیست طی سالیان گذشته از زمان ریاست جمهوری سیدمحمد خاتمی این موضوع کلید خود و در زمان وزارت محمد شریعتمداری، نرخ جدید انواع نان در سال 1383 به‌صورت رسمی افزایش یافت اما با درایت دولت وقت افزایشی بین 10تا 16 درصد پیدا کرد.

پس از اتمام دولت خاتمی و بر سرکار آمدن دولت محمود احمدی‌نژاد شرایط به‌گونه‌ی دیگری رقم خورد به‌طوری که قیمت نان شیب صعودی به خود گرفت به‌طوری که دولت‌، گام به گام با موافقان افزایش قیمت نان پیش رفت و موجب شد در سال 1392 قیمت هر قرص نان سنگک 800 تومان، قیمت هر قرص نان بربری 700 تومان، قیمت هر قرص نان تافتون 300 تومان و قیمت هر قرص نان لواش 160 تومان شود که این تغییر قیمت در اصلی‌ترین محصول غذایی خانوار ایرانی اعتراض مصرف‌کنندگان را به دنبال داشت حال در دولت تدبیر و امید‌، دوباره خبر از افزایش قیمت نان در رسانه‌های گوناگون مطرح شده است و عده‌ای با استفاده از رسانه‌ها تلاش دارند تا به مسئولان دولتی فشار بیاورند تا قیمت نان را آنچه که دلخواه خودشان است به تصویب برسانند.

قیمت نان

در این خصوص درست است رئیس اتاق اصناف کشور با رد تمامی اخبار افزایش قیمت نان اعلام کرد: هر‌گونه اخباری در خصوص افزایش قیمت نان صحت ندارد و هیچ‌گونه افزایش قیمتی در دستور کار نیست. اما باید دید که آیا مسئولان دولت یازدهم زیر بار این افزایش قیمت نان که از سوی برخی افراد و فعال در اتحادیه‌های نانوایی مطرح شده است می‌روند یا خیر؟ و آیا آنان همانند خاتمی عمل می‌کنند یا محمود احمدی‌نژاد؟

در پایان و به نظر نگارنده"مهدی حیدرپور " افراد جامعه درشرایط کنونی انعکاس اخباری با عنوان »درخواست برای افزایش قیمت نان« و »درخواست افزایش قیمت نان در دست بررسی است« و... را نمی‌پسندند و تمایلی ندارند که هر روز شاهد چنین تیتر‌هایی در روزنامه‌ها و خبرگزاری‌های کشور باشند و انتظار دارند دولت روحانی زیر بار خواسته‌ متولیان افزایش قیمت نان نرود چرا که مردم دیگر بعد از افزایش قیمت آب‌، برق، تلفن، خودرو‌، مسکن ‌و... کشش افزایش قیمت نان، این اصلی‌ترین محصول غذایی را ندارند‌.

مهدی حیدرپور

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

نظرات  (۴)

افزایش قیمت نان ضروری است
ایرنا:برخی از نانوایان معتقدند: قیمت نان بیش از دو سال است که تغییری نداشته و همین امر سبب شده کیفیت نان پایین بیاید و اعتراض مردم را به همراه داشته باشد.  افزایش تورم و دیگر هزینه‌ها از جمله دستمزد کارگران، بیمه، مالیات و. . .  سبب شده تا درآمد نانوایی‌ها به صفر برسد و آنان نیز برای آنکه دخل و خرج نانوایی متعادل شود، چانه‌های نان را کوچک کرده و در برخی اوقات نیز اقدام به فروش اجباری نان کنجدی می کنند.  این در حالی است که پایین بودن حقوق کارگران فنی نانوایی‌ها سبب کاهش درآمد آنها و ترک محل کار و واگذاری فرآوری و پخت و پز نان به کارگران عادی و در نهایت سبب عرضه نان‌های بی‌کیفیت و نامرغوب به مردم شده است . اینها مواردی بود که برخی از نانوایی‌ها از آن به عنوان عوامل کاهش کیفیت و کاهش وزن نان یاد کردند که تداوم این موارد نیز اعتراض مشتریان را در پی داشته است.  یکی از نانوایی‌های تهران تصریح کرد: با توجه به افزایش هزینه‌ها و تورم، قیمت نان اکنون باید افزایش یابد. وی گفت: از اتحادیه نانوایان رشد 35 درصدی قیمت نان را خواستار شدیم که این میزان بدون احتساب افزایش قیمت آرد است زیرا دولت آرد را با قیمت یارانه‌ای در اختیار نانوایان می گذارد که اگر قیمت این محصول نیز واقعی شود شاید قیمت نان باید تا 100 درصد رشد یابد.

اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهور:
دولت هنوز در زمینه افزایش قیمت نان هیچ بحثی نکرده و تصمیمی اتخاذ نشده اما برخی مسئولین در مصاحبه با خبرنگاران اظهارنظرهایی کرده‌اند. دولت مصمم است تورم را کنترل کرده و فشاری که بر مردم وارد می‌شود را کاهش دهد .این یک سیاست جدی در دولت تدبیر و امید است و تاکنون دستاوردهای خوبی بیش از آنچه پیش‌بینی شده بود حاصل شده به گونه‌ای که یک توفیق استثنایی برای عملکرد یکساله دولت تدبیر وامید است. باید برای تحقق خروج از رکود اقتصادی تلاش کنیم و کشور را وارد دوره رونق اقتصادی نماییم زیرا معتقد هستیم برای اینکه بتوانیم چالش بیکاری در کشور را از میان برداریم چاره‌ای جز خروج از رکود و افزایش سرمایه‌گذاری وجود ندارد. برای این منظور مصوباتی در دولت فراهم شده و لایحه‌ای نیز تقدیم مجلس شورای اسلامی گردیده که انتظار داریم نمایندگان مجلس این لایحه را تصویب کنند چراکه اگر برخی از بخش‌های مهم و کاربردی آن به تصویب نرسد، برای خروج از رکود با مشکل مواجه خواهیم شد.

سلام
تشکر از شما به خاطر ارسال مطلبتان به سایت "حرف تو"
" ادامه داستان افزایش قیمت نان "
با آدرس: http://harfeto.ir/?q=node/34153
در این سایت انتشار یافت.
چشم به راه مطالب خوب شما هستیم.
هدیه سایت "حرف تو" به شما:
"امام صادق (علیه‌السّلام): ادب و حرمت میان خود و برادرت را از بین نبر و آن را نگه دارد؛ زیرا با از بین رفتن ادب و حرمت، حیا نیز از میان می‌رود و نگه داشتن ادب و حرمت، مایه پایداری دوستی است."
یا علی
سلام وبلاگ خوبی داری پیشنهاد میکنم وبلاگتو توی سایت ما ثبت کنی تا بقیه هم بتونن بهت سر بزنن..%0D%0A%0D%0Ahttp://zxq.ir

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
نشخوار فرهنگي يعني جدال‌هاي بي‌سر و ته و تكرار مكرراتي كه هيچ حرف تازه‌اي براي گفتن ندارند و هنوز كه هنوز است مهم‌ترين نقد به روشنفكري ديني را در اين مي‌بينند، مي‌گويند و مي‌نويسند كه اساسا كار روشنفكري از كار دين جدا است و آب اين دو در يك جوي جاري شدني نيست.
بايد بپذيريم دانشگاه تنها «عمارت» نيست، كانون تفكر است. محل تربيت شهروندي است. جايگاه اصلي گفت‌وگو و نقد است. دانشگاهِ زنده، فعال و زبان‌آور را نشانه حيات جامعه بدانيد و دانشگاهِ دل‌مرده، منفعل و نظاره‌گر را علامت بيماري و ركود جامعه. اصحاب سياست با هر گرايشي كه دارند، بايد به انفعال و انزوا و بي‌تفاوتي و تماشاگري دانشگاه و دانشجو حساس باشند. نه علم در زمين مُرده مي‌رويد و نه دانشگاهِ بي‌نشاط باري از دوش جامعه برمي‌دارد. دانشگاه اگر مي‌خواهد در تراز آرزوهاي نسل آرمان‌خواه دانشگاهي باشد و كانون اصلي توسعه علمي كشور شود، بايد مركز تحولات جامعه باشد. شرايط دشواري كه دانشگاه در اين سال‌ها پشت سر گذاشته است و سرمايه اجتماعي كه متأسفانه با ناديده‌گرفتن الزامات آزادي‌هاي علمي و استقلال نهادي در معرض فرسايش قرار گرفته است، امروز نهاد دانشگاه را از حساسيت و فعاليت اجتماعي و سياسي درخور دور كرده است. بايد سخن و خواست آشكار و پنهان دانشگاهيان و دانشجويان را شنيد و در برابر آن فروتن شد. امن‌‌بودن محيط دانشگاه، نه امنيتي‌بودن آن و كيفيت‌يافتن علمي آن، نه افتادن در چنبره كميت و اولويت‌دادن به حيات آكادميك و نه ترجيح مدرك و فرماليسم و خلاصه بازگرداندن انضباط علمي، آزادي علمي، اخلاق علمي، مسئوليت و ديد‌باني اجتماعي، ازجمله ضرورت‌هايي است كه مي‌تواند فضاي امروز دانشگاه را بهبود بخشد و به اعتبار روزهايي، مانند امروز تأمل در اين وضعيت را موضوع گفت‌وگوهاي مختلف درباره دانشگاه و دانشجو و ميان دانشگاه و دانشجويان قرار دهد. .