سردبیر آزاداندیش

Flag Counter

همانگونه که شما شهروندگرامی درجریان هستید ، طی سالیان گذشته شاهد رشد روزافزون مسابقات پیامکی و تلفنی دربین شهروندان و آحادجامعه هستیم و امروز شبکه های تلویزیون و رادیو و گوشی های تلفن همراه مملو است از چنین مسابقاتی که غالباً جنبه تبلیغی هم دارد.

جدای از اینکه اصل برگزاری مسابقاتی به این شکل مناسب است یا خیر می خواهیم بدانیم حکم شرعی آنها چیست؟

دراین خصوص پایگاه نقدی براقتصادایران با مراجعه به سایت دوعالم گرانقدر پاسخ این سوالات را باز نشر نموده و در اختیارشما شهروند گرامی قرارداده است باشد که مقبول شما همراه همیشگی قرارگیرد.

آیت‌الله مکارم شیرازی: «این کار در واقع نوعی بخت آزمایی جدید است که آن را به شکل ارسال پیامک درآورده‌اند، شرکت در آن جایز نیست و هدیه ای که می دهند شبیه هدیه ای است که در بخت آزمایی یا قمار و مانند آن می دهند؛ متاسفانه هر روز یک راه جدیدی برای جذب اموال مردم تولید می کنند و مردم را به کارهایی که مشروع نیست می کشانند.»

مقام معظم رهبری : «اگر هزینه‎ای افزونتر از هزینه ‏های معمولی پیامک از افراد کم نشود و هزینه جایزه بر اساس جمع آوری پولهای کسر شده نباشد اشکالی ندارد. اگر علاوه بر هزینه معمول پیامک، پولی بابت شرکت در مسابقه از افراد کسر شود و از پولهایی که از افراد کسر شده جایزه تهیه کنند، حرام است.»

حال دراین خصوص و به عقیده نقدی براقتصاد ایران ،درخصوص فتوای علما چندنکته قابل تامل است :در توضیح فتاوای بالا باید گفت که اینگونه مسابقات در سه صورت مختلف قابل فرض هستند که دو صورت آن جایز و دو تای دیگر حرام اند.

آن دو تایی که حرامند یکی این است که شما بابت پیامک یا برگه قرعه کشی یا موارد مشابه پولی پرداخت کنید (غیر از هزینه عادی پیامک) و در نهایت به برندگان از همان پولها جایزه بدهند. 

در واقع جایزه فرد برنده از سایر شرکت کنندگان اخذ شده، که این قطعاً حرام است. شکل دیگر اینست که چند نفر بنشینند و قرار بگذارند که مثلاً مسابقه ای را پیشبینی کنند و در نهایت بازنده ها مبلغی به برنده بدهند که این هم همان شرط بندی و حکمش نیز حرام است. 

 اما صورت حلال چگونه است؟ اول اینکه پولی دریافت نشود یا مثلاً همان هزینه عادی و متعارف پیامک از شما کسر شود (نه اینکه برای یک پیامک، صد یا دویست تومان) و در نهایت نیز خود آن شرکت یا موسسه یا ارگان جایزه برنده را تقبل نماید. این بلا اشکال و حلال است.

تهیه وتنظیم : مهدی حیدرپور

مدیرپایگاه خبری نقدی براقتصادایران

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

نظرات  (۷)

روزانه ده ها پیامک از شرکت هایی که با گدایی از مردم درست شده جهت شرکت در این مسابقات به دستمان میرسد
چگونه خوب باشیم؟
اب وهوا؟
زندگی زناشویی؟
قیمت روزانه میکروسکوپ؟
کسی نیست این همه حرام خوار رو جمع کنه که ذره ذره خون ملت رو میخورن
سلام
تشکر از شما به خاطر ارسال مطلبتان به سایت "حرف تو"
" پاسخ علما درخصوص احکام شرعی مسابقات پیامکی "
با آدرس: http://harfeto.ir/?q=node/37599
در این سایت انتشار یافت.
چشم به راه مطالب خوب شما هستیم.
هدیه سایت "حرف تو" به شما:
"پیامبر اکرم (صلّی‌الله‌علیه‌وآله): کمترینِ کفر این است که انسان از برادرش سخنی بشنود و آن را نگه دارد تا او را با آن رسوا سازد. این افراد بویی از انسانیت نبرده‌اند."
یا علی
به حرف مقتدا و رهبرمان گوش دهیم و عمل کنیم که فرمودند اگرر علاوه بر هزینه معمول پیامک، پولی بابت شرکت در مسابقه از افراد کسر شود و از پولهایی که از افراد کسر شده جایزه تهیه کنند، حرام است.»
۲۲ آذر ۹۳ ، ۱۲:۵۲ نقدی بر اقتصاد ایران
این یک واقعیت انکارناپذیر و واقعی است که : متاسفانه هر روز یک راه جدیدی برای جذب اموال مردم تولید می کنند و مردم را به کارهایی که مشروع نیست می کشانند.»
منطقی ترین و درست ترین شکل این است که : اول اینکه پولی دریافت نشود یا مثلاً همان هزینه عادی و متعارف پیامک از شما کسر شود (نه اینکه برای یک پیامک، صد یا دویست تومان) و در نهایت نیز خود آن شرکت یا موسسه یا ارگان جایزه برنده را تقبل نماید. این بلا اشکال و حلال است.
از مقلدین آیت الله مکارم شیرازی هستم گاهی اوقات پیامکی دریافت می کنم مبنی بر اینکه با ارسال پیامک بدون متن در قرعه کشی خودرو یا سایر جوایز شرکت کنید ظاهراً همزمان با ارسال پیامک به آنها مبلغ۷۵ تومان از طریق قبض یا کارت شارژ از حساب من کسر می شود و به حساب آن شرکت یا موسسه واریز می شود و احتمالا جوایز نیز از همین پول تهیه می شود.
شکل دیگر اینست که چند نفر بنشینند و قرار بگذارند که مثلاً مسابقه ای را پیشبینی کنند و در نهایت بازنده ها مبلغی به برنده بدهند که این هم همان شرط بندی و حکمش نیز حرام است.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
نشخوار فرهنگي يعني جدال‌هاي بي‌سر و ته و تكرار مكرراتي كه هيچ حرف تازه‌اي براي گفتن ندارند و هنوز كه هنوز است مهم‌ترين نقد به روشنفكري ديني را در اين مي‌بينند، مي‌گويند و مي‌نويسند كه اساسا كار روشنفكري از كار دين جدا است و آب اين دو در يك جوي جاري شدني نيست.
بايد بپذيريم دانشگاه تنها «عمارت» نيست، كانون تفكر است. محل تربيت شهروندي است. جايگاه اصلي گفت‌وگو و نقد است. دانشگاهِ زنده، فعال و زبان‌آور را نشانه حيات جامعه بدانيد و دانشگاهِ دل‌مرده، منفعل و نظاره‌گر را علامت بيماري و ركود جامعه. اصحاب سياست با هر گرايشي كه دارند، بايد به انفعال و انزوا و بي‌تفاوتي و تماشاگري دانشگاه و دانشجو حساس باشند. نه علم در زمين مُرده مي‌رويد و نه دانشگاهِ بي‌نشاط باري از دوش جامعه برمي‌دارد. دانشگاه اگر مي‌خواهد در تراز آرزوهاي نسل آرمان‌خواه دانشگاهي باشد و كانون اصلي توسعه علمي كشور شود، بايد مركز تحولات جامعه باشد. شرايط دشواري كه دانشگاه در اين سال‌ها پشت سر گذاشته است و سرمايه اجتماعي كه متأسفانه با ناديده‌گرفتن الزامات آزادي‌هاي علمي و استقلال نهادي در معرض فرسايش قرار گرفته است، امروز نهاد دانشگاه را از حساسيت و فعاليت اجتماعي و سياسي درخور دور كرده است. بايد سخن و خواست آشكار و پنهان دانشگاهيان و دانشجويان را شنيد و در برابر آن فروتن شد. امن‌‌بودن محيط دانشگاه، نه امنيتي‌بودن آن و كيفيت‌يافتن علمي آن، نه افتادن در چنبره كميت و اولويت‌دادن به حيات آكادميك و نه ترجيح مدرك و فرماليسم و خلاصه بازگرداندن انضباط علمي، آزادي علمي، اخلاق علمي، مسئوليت و ديد‌باني اجتماعي، ازجمله ضرورت‌هايي است كه مي‌تواند فضاي امروز دانشگاه را بهبود بخشد و به اعتبار روزهايي، مانند امروز تأمل در اين وضعيت را موضوع گفت‌وگوهاي مختلف درباره دانشگاه و دانشجو و ميان دانشگاه و دانشجويان قرار دهد. .