سردبیر آزاداندیش

Flag Counter

۹ مطلب در آبان ۱۳۹۵ ثبت شده است

انتخاب دونالد ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا، شوک عجیبی در عرصه سیاست در جهان معاصر بود. از آنجا که این کشور از نظر و منظرهای گوناگون در عرصه سیاست بین‌المللی از تاثیرگذار‌ترین‌هاست، انتخاباتش نیز مورد توجه جهانیان واقع شده است.ظهور ترامپ نه تنها ظهور پدیده‌ای نو در عرصه سیاست داخلی آمریکا، که ظهور جهانی جدید در عرصه بین‌المللی خواهد بود.

درتکمیل مقدمه عنوان شده بایستی اذعان نمودانتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا به پایان رسید. پیروز واقعی این انتخابات دونالد ترامپ و بازنده واقعی آن هیلاری کلینتون نبود. برنده این انتخابات توده‌های خشمگین بودند و بازنده آن نخبگان ناآگاه. انتخابات سال ٢٠١٦، جدال مرسوم حزبی برای تصاحب کرسی ریاست‌جمهوری آمریکا نبود که اگر چنین بود، این‌گونه طرفین دعوا، یکدیگر را لجن‌مال نمی‌کردند، بلکه نبردی برای «بودن آمریکا» و «شدن آمریکا» بود.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

رشداحزاب‌شایدوقتی‌دیگر

احزاب سیاسی ایران به رغم، پشت سر گذاردن سابقه‌ای یکصد ساله در زمینه مشروطه‌خواهی و فعالیت‌های پارلمانتاریستی، نتوانسته‌اند الزامات بایسته‌ی مرتبط با فعالیت حزبی، در یک نظام سیاسی را رعایت کنند.

به واقع از زمان مشروطه تاکنون گروه‌ها و احزاب سیاسی نتوانسته‌اند به سطح پایداری از پویایی در جامعه ایران دست یابند. درتکمیل مقدمه عنوان‌شده بایستی اذعان نمود: احزاب، امروزه یکی از ابزارهای مشارکت سیاسی مردم و مهار قدرت در جوامع دمکراتیک محسوب می‌شود.

جوامعی که نظام سیاسی آنان بر انتخابات، پارلمان و امثال آن مبتنی است، وجود احزاب را یک ضرورت شمرده و فقدان آن را خلأی در صحنه سیاسی قلمداد می‌کنند، به‌طوری که هم مردم در انتخاب مدیران جامعه، نمایندگان مجلس و امثال آن دچار مشکل می‌شوند و هم زمینه به صحنه آمدن افرادی که سابقه روشنی در عرصه سیاسی ـ اجتماعی جامعه ندارند و یا لااقل برای مردم شناخته شده نیستند، فراهم است.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

دغدغه ی بهبود اوضاع فرهنگی

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

چندی پیش مقام معظم رهبری سیاست کلی انتخابات را در 18 بند ابلاغ نمودند که براساس بخش 5 بند 10ابلاغیه ایشان بر »تعریف و اعلام معیارها و شرایط لازم برای تشخیص رجل سیاسی، مذهبی و مدیر و مدبر بودن نامزدهای ریاست‌جمهوری توسط شورای نگهبان« تاکید شده است.

در واقع براساس یکی از بندهای سیاست‌های کلی انتخابات که از سوی مجمع تشخیص مصلحت نظام تدوین و تصویب و از سوی مقام معظم رهبری ابلاغ شده است، مفهوم رجل سیاسی معیارها و شرایط لازم برای تشخیص آن و مذهبی و مدیر و مدبربودن کاندیداهای ریاست‌جمهوری، باید تعریف و به مردم اعلام شود.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

انتخابات 96 روز به روز به لحظات حساس خود نزدیک می‌شود و احزاب مدعی برای کسب قدرت جلسات و برنامه‌های خاصی را صورت داده‌اند تا در انتخابات پیش رو پیروز شوند.

به واقع کرسی ریاست پاستور، موضوعی نیست که بتوان به سادگی از کنار آن رد شد و جریان‌های سیاسی فعال هر طور که شده خواهان به دست آوردن این کرسی هستند و بر همین اساس از هم اکنون به دنبال رایزنی‌های لازم برای حضور هرچه بهتر در انتخابات سال آینده هستند.

پس از انتخابات مجلس و شکست اصولگرایان، همه نگاه‌ها به انتخابات سال آینده معطوف شده است، دلواپسان و اصولگرایان به دنبال یک دوره‌ای کردن حسن روحانی و جبران شکست انتخابات‌های اخیر هستند.

اما در طرف مقابل روحانی با برگ برنده برجام و توافق هسته‌ای توانسته است نظر بسیاری از طبقات جامعه را به سوی خود جلب کند و خود را برای 4 سال دیگر رئیس‌جمهور ایران ببیند.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

حضور مدیران دوتابعیتی در سطح دستگاه‌های مختلف کشور، چالشی جدی بوده و از گذشته تا به امروز همواره حضور افراد در رأس هدایت دستگاه‌های مختلف که علاوه بر گذرنامه کشورمان، ‌تصویر و نامشان در گذرنامه کشوری دیگر نیز قرار دارد، به عنوان یک خطر جدی برای حکومت مطرح بوده است اما این موضوع زمانی رنگ‌و‌بوی جدی‌تر به خود گرفت که عاقبت مشکلات یک مدیر دوتابعیتی گریبان کشور را گرفت و باعث شد تحرکی جدی برای برخورد با این دست از مدیران آغاز شود.

صحبت از »محمودرضا خاوری« مدیرعامل سابق بانک ملی است که از مجرمان اصلی پرونده فساد 3 هزار میلیارد تومانی محسوب می‌شود اما پیش از دستگیری به واسطه داشتن تابعیت کشور کانادا توانست از ایران بگریزد و بخش مهم یکی از بزرگ‌ترین پرونده‌های فساد مالی را مسکوت بگذارد. جالب آنجا بود که تلاش‌های جمهوری اسلامی ایران از طریق اینترپل برای بازگرداندن خاوری به کشور نیز تاکنون بی‌ثمر بوده و او به‌راحتی در کشور کانادا مشغول انجام کارهای اقتصادی خود است.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش

تروریسم پدیده جدیدی نیست. تاریخ مشحون از اقدامات تروریستی است؛ اقداماتی که حیات انسان‌ها‌ی بی‌گناهِ بی‌شماری را سلب نموده، بسیاری از افراد بشر را از حقوق و آزادی‌های اساسی محروم ساخته، روابط دوستانه فی ما بین دولت‌ها را در معرض خطر قرار داده و تمامیت ارضی و امنیت دولت‌ها را به مخاطره افکنده است.

در عصر جدید، تروریسم از تهدیدی ملی به یک تهدید بین‌المللی مبدل گشته و هراس آن وجود دارد که با گسترش آن صلح و امنیت بین‌المللی به مخاطره افتد. در عصر جهانی‌شدن و تکنولوژی پیشرفته، دیگر تروریسم در مرزهای ملی یا منطقه‌ای محصور نمی‌ماند. تروریست‌ها همگام با روند جهانی‌شدن پیشرفت کرده‌اند اما هرگز در قید و بندهای بین‌المللی ناشی از آن گرفتار نشده‌اند. از آن‌جا که تروریست‌ها به بازیگرانی بین‌المللی تبدیل شده‌اند، می‌توانند تقریبا هر جا که بخواهند اقدامات تروریستی خود را ساماندهی کرده، به اجرا گذارند، از این‌رو هیچ منطقه، دولت یا ملتی از اقدامات آن مصون نمی‌ماند.

روزنویس های سردبیر آزاداندیش
نشخوار فرهنگي يعني جدال‌هاي بي‌سر و ته و تكرار مكرراتي كه هيچ حرف تازه‌اي براي گفتن ندارند و هنوز كه هنوز است مهم‌ترين نقد به روشنفكري ديني را در اين مي‌بينند، مي‌گويند و مي‌نويسند كه اساسا كار روشنفكري از كار دين جدا است و آب اين دو در يك جوي جاري شدني نيست.
بايد بپذيريم دانشگاه تنها «عمارت» نيست، كانون تفكر است. محل تربيت شهروندي است. جايگاه اصلي گفت‌وگو و نقد است. دانشگاهِ زنده، فعال و زبان‌آور را نشانه حيات جامعه بدانيد و دانشگاهِ دل‌مرده، منفعل و نظاره‌گر را علامت بيماري و ركود جامعه. اصحاب سياست با هر گرايشي كه دارند، بايد به انفعال و انزوا و بي‌تفاوتي و تماشاگري دانشگاه و دانشجو حساس باشند. نه علم در زمين مُرده مي‌رويد و نه دانشگاهِ بي‌نشاط باري از دوش جامعه برمي‌دارد. دانشگاه اگر مي‌خواهد در تراز آرزوهاي نسل آرمان‌خواه دانشگاهي باشد و كانون اصلي توسعه علمي كشور شود، بايد مركز تحولات جامعه باشد. شرايط دشواري كه دانشگاه در اين سال‌ها پشت سر گذاشته است و سرمايه اجتماعي كه متأسفانه با ناديده‌گرفتن الزامات آزادي‌هاي علمي و استقلال نهادي در معرض فرسايش قرار گرفته است، امروز نهاد دانشگاه را از حساسيت و فعاليت اجتماعي و سياسي درخور دور كرده است. بايد سخن و خواست آشكار و پنهان دانشگاهيان و دانشجويان را شنيد و در برابر آن فروتن شد. امن‌‌بودن محيط دانشگاه، نه امنيتي‌بودن آن و كيفيت‌يافتن علمي آن، نه افتادن در چنبره كميت و اولويت‌دادن به حيات آكادميك و نه ترجيح مدرك و فرماليسم و خلاصه بازگرداندن انضباط علمي، آزادي علمي، اخلاق علمي، مسئوليت و ديد‌باني اجتماعي، ازجمله ضرورت‌هايي است كه مي‌تواند فضاي امروز دانشگاه را بهبود بخشد و به اعتبار روزهايي، مانند امروز تأمل در اين وضعيت را موضوع گفت‌وگوهاي مختلف درباره دانشگاه و دانشجو و ميان دانشگاه و دانشجويان قرار دهد. .